Blog - Wegdromen bij Anastasia en overnachten in Den Haag.

Je zal Anastasia de Musical vast érgens voorbij hebben zien komen. Inmiddels is bekend gemaakt dat deze musical genomineerd is voor 10 prijzen. Mijn nieuwsgierigheid werd zo wel steeds meer aangewakkerd! 

Op 14 december was het dan eindelijk zo ver: ik ging met mijn beste vriendin Sabine naar deze musical toe. Bij aankomst was het nog erg rustig. Ons kaartje werd gescand en we hingen onze jassen op. Een vriendelijke man wees onze plaatsen aan en zorgde ervoor dat ik op een gewone theaterstoel plaats kon nemen. Mijn rolstoel werd netjes aan de kant gezet. De theaterstoelen in dit gedeelte bleken verrijdbaar te zijn, zo kunnen rolstoelgebruikers kiezen of ze in hun rolstoel willen blijven zitten of niet. 

De voorstelling begon en ik werd meteen opgezogen in het verhaal en de liedjes. Het decor draait steeds en een digitaal achtergrondscherm zorgt ervoor dat je je steeds in een ander landschap waant. Voor ik het wist was het al pauze. Sabine wilde al opspringen om mijn rolstoel te gaan halen, maar dit werd al netjes voor ons geregeld. Na een korte plaspauze was het alweer tijd voor het tweede gedeelte.

Omdat ik bij de avondvoorstelling was, zaten er weinig kinderen in de zaal. Het verhaal is wel op zo’n manier verteld waardoor ook kinderen ervan kunnen genieten. Ik weet zeker dat als ik deze musical had gezien toen ik 9 was, ik ook zo’n grote rode jurk had gewild. Oké, stiekem droom ik nog steeds van zo’n jurk, maar ik wilde eigenlijk aangeven dat het verhaal zo in elkaar zit waardoor zowel jong als oud, en zowel mannen als vrouwen ervan kunnen genieten. Ik wist eerst niet zo goed wat ik van deze musical kon verwachten, maar nog steeds droom ik bij elke reclame opnieuw weg. Wat een verhaal! 

Helemaal verregend kwamen we (ik en mijn beste vriendin Sabine) aan in het hotel. We hadden bedacht om eerst te gaan lunchen met uitzicht op het Scheveningse strand, maar het weer sloeg ineens om. Dit kon de pret niet drukken! Gelukkig is de gehandicaptenparkeerplaats van het hotel vlakbij de ingang.

Het inchecken ging snel, zo kon ik snel genieten van een van de dingen die ik het leukste vind aan een verblijf in een hotel: het bewonderen van de kamer! Bij binnenkomst van de kamer kwam ook de luxe hotelsfeer die we beneden in de hal aantroffen direct terug. Maar eerst naar de badkamer: ik wilde toch niet de rest van de dag voor de 'verzopen katjes' look gaan. Het was handig dat ik met mijn rolstoel onder de wastafel kon. Zo kon ik mijn haar en make-up goed bijwerken in de grote spiegel. Toen ik terug het hoofdgedeelte in reed zag ik opeens nog een spiegel: hierin kon ik mezelf helemaal zien.

Ondanks de regen- en stormachtige dag was het uitzicht vanuit de vijfde verdieping adembenemend. Na de korte pauze op de kamer besloten we te gaan dineren in het hotel. We werden vriendelijk te woord gestaan, en ondanks dat het erg druk was kregen we ons eten snel. Vooral het nagerecht met 5 soorten ijs was een aanrader!

Bij terugkomst na Anastasia was het dan ook erg fijn dat ik makkelijk op bed kon ploffen. De hoogte was nagenoeg gelijk als de hoogte van mijn rolstoel. Ik was ook erg benieuwd naar het hotelontbijt. Wat was deze uitgebreid zeg! Je kon zelfs zelf wafels maken, maar er was ook volop keuze uit broodjes, eieren en fruit.
Omdat sommige dingen wat hoog stonden voor me bood het personeel diverse keren hulp aan. Bij het uitchecken werd ook gevraagd hoe ik alles ervaren had. 
De feedback op rolstoeltoegankelijkheid zouden ze meenemen. Ik heb genoten!

Wat een weekend was het. Waar op zaterdag de wind in je oren suisde en je een gratis scrub kreeg door het zand dat langs je gezicht waaide, brak op zondag de zon flink door.
Misschien was december niet de beste timing van het jaar om de strandopgang voor rolstoelgebruikers uit te proberen, maar ik kon alvast maar voorbereid zijn voor komende zomer toch?

Ik ben in mijn leven al op veel stranden geweest. Sinds ik in een rolstoel zit, zie ik hoevaak ik ver uit de buurt van het water en zandstrand (in de minder leuke zin van het woord) zit. Ik was dan ook benieuwd hoe het er in Scheveningen uitzag. Het viel me al meteen op dat er op het strand zelfs in de winter veel strandtenten staan waar je kan genieten van een (warm) drankje, met uitzicht op de zee. Ik moest even zoeken, maar uiteindelijk vond ik een helling in plaats van een trap. Dit moest het zijn!

Vol enthousiasme rolde ik naar beneden. Totdat ik letterlijk tot stilstand kwam: er was een hoop zand op het pad gewaaid: ik kon niet zelfstandig verder. Gelukkig kwam ik er met wat hulp wel doorheen, maar jammer was het wel. Zeker toen ik na een lekkere lunch terug naar de auto wilde, die boven geparkeerd stond. Het had inmiddels geregend, en het zand dat op het pad lag was dus inmiddels ook nat. Heel mijn wielen zaten onder, maar toch was ik blij dat ik de zee van dichterbij heb kunnen zien.

Wat fijn was, is dat je hier in de buurt ook strandrolstoelen kunt huren en dat er een rolstoelvriendelijktoilet is. 
In de zomer ga ik met mooi weer nogmaals terug. De strandopgang zal dan vast nóg prettiger zijn. Ik kijk al uit naar alle gezinnen, bejaarde stelletjes en jongvolwassenen zoals ik, die het strand verder opkunnen zonder meteen met een strandrolstoel te moeten. Ik heb er zin in!