Blog - Genieten aan zee in Zeeuws-Vlaanderen

Na een autorit van 1 uur en 50 minuten langs een bezienswaardige, indrukwekkende route en door de Westerscheldetunnel van 6,6 kilometer, kwamen wij aan in Terneuzen. We werden verwelkomd door de heerlijke zeelucht. Ik houd ervan. We konden onderaan de brasserie lekker dichtbij parkeren. De helling naar de brasserie toe is wat steil, waardoor ik hulp nodig had met daarop rijden. Gelijk bij de ingang is een prettig ruim en toegankelijk toilet en werden we naar onze gereserveerde plek gewezen. Gelukkig konden we ook buiten zitten, want het uitzicht van Brasserie Westbeer is op de kust, het strand en de zee. Dat vind ik heerlijk. Naar buiten gaan was wat lastig, omdat de deur niet helemaal open kon en het plankje smal was. Gelukkig lukte het (met wat moeite) en konden we van het mooie uitzicht genieten. Eenmaal een plek op het terras kregen we de kaart, met uitgebreide opties voor de lunch. Ik ging voor een salade met geitenkaas en brood en mijn zusje voor garnalenkroketten met brood. Ik koos ook voor een limonade van bloedsinaasappelsap, lekker verkoelend op zo’n hete dag. De lunch was lekker, vers, goed van smaak en de portie was genoeg (voor mij zelfs teveel!). Na de lunch nam mijn zusje een verse jus en ik nog een ijskoffie waar slagroom op zat (aanrader). 

Na de lunch konden we inchecken in het hotel. De wandeling over de Scheldeboulevard wilden we op een later moment doen, als het iets afgekoeld was. De balie van het hotel is wat hoog, maar gelukkig lukte het inchecken wel. We hadden een goede en schone kamer op de begane grond. De badkamer heeft meer ruimte om te manoeuvreren met een rolstoel dan de hotelkamer zelf. Wil je precies weten hoeveel ruimte er is, bekijk dan de locatie met de maten en foto’s via de link hieronder. De ventilator die al op de kamer klaarstond was gezien de hittegolf erg welkom. Na een rustmoment van een paar uur, zijn we teruggegaan naar brasserie Westbeer om de wandeling te maken langs de Scheldeboulevard.

De weg naar het uitkijkpunt was druk, waardoor we het pad rechts van het hoofdpad volgden om in verband met de corona-maatregelen afstand te kunnen houden. Vanaf dat pad hadden we goed uitzicht op de haven. Eenmaal aan het einde van het pad kon ik met mijn rolstoel eigenlijk niet naar boven, maar gelukkig had ik mijn zusje bij me, waardoor het ons toch gelukt is en we vanaf het uitkijkpunt van het prachtige uitzicht over zee konden genieten. Let wel op: het pad is ook bovenaan wat schuin. Er stond ook een licht windje waardoor het heerlijk aangenaam was voor in het warme weer.

Na deze wandeling begon onze maag te rommelen en besloten we terug te gaan naar het hotel om te eten. Dat was een goede keuze, want in het hotel kan je lekker eten. Op de kaart heb je veel keus en de serveerder was erg gastvrij. We zaten op het terras, waar een lekkere wind stond. Vanaf daar genoten we van het prachtige uitzicht op de boulevard en de zee. Het terras was goed te bereiken door een helling naar beneden, let wel op: op de route kom je tapijt en een kleine drempel tegen. Mijn zusje en ik namen beiden het vis trio. Vooraf werd er een amuse met zalm geserveerd, heerlijk. Het hoofdgerecht was vers, warm en de smaak was goed. We hebben echt genoten van het eten. Na het eten zijn we nog een stukje op de boulevard gaan lopen en hebben genoten van een indrukwekkende zonsondergang.
Om af te koelen hadden we zwemmen gereserveerd om 21:30 uur. Het zwembad en sauna zijn gelijkvloers toegankelijk, dus als je nog een paar stappen kunt lopen dan kun je hier gebruik van maken. Er is alleen geen zwembadlift aanwezig. Mijn zusje heeft heerlijk gezwommen.

Eenmaal doodmoe in bed heb ik heerlijk geslapen in een fijn bed. De volgende ochtend hadden we ontbijt gereserveerd. We hebben binnen ontbeten, de keus was uitgebreid en er werd goed rekening gehouden met onze dieetwensen. We hebben lekker ontbeten met een mooi uitzicht. Het uitchecken ging erg soepel. Mijn zusje en ik hebben hier een fijne tijd gehad en ik raad het hotel zeker aan, want de gastvrijheid en service was fijn, met dank aan Brenda en Jur.